آرمان خلق

                                       علیه لیبرالیسم :                                             

ما طرفدار مبارزه فعال ایدئولوژیک هستیم.زیرا این مبارزه سلاحی است که وحدت را درون حزب و سازمان های انقلابی تضمین می کند .اما لیبرالیسم مبارزه ی ایدئولوژیک را رد می کند و ارامش غیر اصولی را توصیه می نمایدو از این رو موجب پیدایش یک عمل منحط و مبتذل می گرددو در حزب و سازمان های انقلابی بعضی از واحدها و افراد را به فساد سیاسی می کشاند،لیبرالیسم به اشکال گوناگون تظاهر می یابد.

1-وقتی به روشنی معلوم شود که شخص اشتباه کرده است ولی فقط به این علت که او یک نفر اشنا،یک دوست،یک همکار ،یک همشهری ،یک همکلاسی ،یکی از عزیزان است از بحث اصولی با او سر باززدن.برای حفظ صلح و دوستی کارها را به حال خود رها کردن یا به خاطر حفظ مناسبات حسنه به عوض حل نهایی مسائل به انها به طور سطحی برخورد کردن نتیجه این خواهد شد که هم جمع لطمه ببیند وهم شخص مورد نظر.این است اولین شکل ظهور لیبرالیم.

2-در غیاب افراد بدون احساس مسئولیت از انها انتقاد کردن ،پیشنهادات خود را به طور فعال به تشکیلات ارائه ندادن و نظرات خود را درباره ی اشخاص در حضورشان مطرح نکردن ولی پشت سر انها حرف زدن،از صحبت در جلسات خودداری نمودن ولی پس از جلسه پرخاش کردن ،نسبت به اصول زندگی جمعی (کلکتیو)بی اعتنا بودن و خود را به ولنگاری و بی بند و باری عادت دادن این است دومین شکل ظهور لیبرالیسم.

3-هر کاری که به شخص خود مربوط نباشد به دست پیشامد سپردن و در صورت وقوف کامل به نادرستی مطلبی از اظهار نظر درباره ی ان تا حد ممکن خودداری کردن ،رندانه (حیله گرانه )در صدد حفظ و نگهداری خود بر امدن و فقط شخص خود را از ارتکاب اشتباه مصون نگه داشتن ،این است سومین شکل ظهر لیبرالیسم.

4-از دستورات اطاعت نکردن و نظرات خود را بر انها ارجع داشتن فقط از تشکیلات توقعات بی جا داشتن ولی از انضباط تشکیلاتی بویی نبردن ،این است چهارمین شکل ظهور لیبرالیسم.

5-به عوض اینکه به خاطر وحدت یا ترقی و یا به نظم و ترتیب در اوردن کارها،به بحث و جدل پرداختن و علیه نظرات نادرست مبارزه نکردن، به حملات شخصی توسل جستن ،دعوا و مرافعه به راه انداختن،کینه و دشمنی خود را بیرون ریختن وانتقامجویی کردن.این است پنجمین شکل ظهور لیبرالیسم.

6-رد نکردن نظرات نادرستی که شنیده می شود وقتی اظهارات عناصر ضد انقلاب را شنیدن ولی گزارش ندادن بلکه انها را چنان با خونسردی تلقی کردن که گویی اصلا اتفاقی نیفتاده است،این است ششمین شکل ظهور لیبرالیسم.

7-در میان توده ها بودن ولی تبلیغ و تهییج نکردن ،در جلسات صحبت نکردن و تحقیق ننمودن ،از وضع توده ها سوال نکردن ،به درد توده ها نرسیدن،در برابر توده ها بی تفاوت بودن ،این است هفتمین شکل ظهور لیبرالیسم.

8-در برابر اعمال کسی که منافع توده ها را پایمال می کند خشمگین نشدن ،تذکر ندادن،جلو او را نگرفتن و برای او دلیل و منطق نیاوردن بلکه جلو او را باز گذاشتن .این است هشتمین شکل ظهور لیبرالیسم.

9-با جدیت کار نکردن،برنامه معین و سمت مشخصی نداشتن بلکه کارها را به طور سرسری انجام دادن و زندگی را به دست پیشامدها سپردن(تا زمانی که انسان راهب است فقط کارش به صدا در اوردن ناقوص است)این است نهمین شکل ظهور لیبرالیسم.

10-خویشتن را انچنان شخصی دانستن که خدمات ذیقیمت در راه انقلاب انجام داده است و به سابقه ی خود نازیدن،شایستگی انجام وظایف مهم را نداشتن ولی از به عهده گرفتن ماموریت های کم اهمیت تر سرباز زدن ،در کارها لاقیدی و در تحصیل تئوریک سستی از خود نشان دادن (کلا خود برتری و غرور بی جا)این است دهمین شکل ظهور لیبرالیسم.

11-به اشتباهات خود پی بردن ولی به خاطر اصلاح انها تلاش نکردن نسبت به شخص خود روش لیبرالیستی اتخذ کردن .این است یازدهمین شکل ظهور لیبرالیسم.

12-در صورتیکه قدرت را در دست دارد دم از هر چیز می زند و به نفع خود عمل می کند.اما وقتی که سلب قدرت شد جمع گونه حرفی را علیه قدرت دادن،حیله گرانه و مصلحت طلبانه حرف زدن .این است دوازدهمین و اخرین شکل ظهور لیبرالیسم.

یک فرد انقلابی باید رک ،صادق و فعال باشد.مصالح انقلاب را گرانبهاتر از جان خود بداندومنافع شخصی را تابع مصالح نماید.او باید همیشه و در همه جا بر روی اصول صحیح پافشاری کند و علیه هر گونه فکر و عمل نادرست به طور خستگی ناپذیر مبارزه نماید.باید نسبت به زندگی کلکتیو (جمعی)حزب و توده ها بیشتر از هر شخص دیگری توجه کند .باید به دیگران بیشتر از شخص خود توجه کند.همه ی افراد انقلابی حزب وفادار ،صادق ،فعال و شرافتمندانه باید برای مبارزه علیه گرایش های لیبرالی برخی از افرادمتحد شوندوبکوشند انان را به راه راست هدایت کنند.این از وظایف ما در مبارزه ی ایدئولوژیک است.